Okiem Graszki

To było przedwczoraj. Wstałam zaraz po szóstej. Ubrałam wysłużony szlafrok mamy, otuliłam się kocem i usiadłam z kawą na ganku. A musicie wiedzieć, że szlafrok mamy ubieram rzadko, tylko wtedy kiedy potrzebuję jej pomocy. Tylko wtedy kiedy muszę pomyśleć.

Urosły w młodym sadzie.

Znacie to uczucie, kiedy wpadacie na pomysł wymycia okien? Myjecie.   Siadacie w fotelu zadowolone z siebie, że udało się  za jednym razem wypucować  pięć dużych okien i jedno tarasowe,  i w tym momencie następuje oberwanie chmury. I tyle w temacie

Zapraszam na filmik, który można zobaczyć TUTAJ 

Niedziela. Piję kawę w łóżku i przeglądam co się dzieje w sieci. Sobotni filmik nie powstał. Nie dlatego, że zrezygnowałam. Tak szybko się nie poddam :-)  Wojtek był zapracowany, to jedyny powód.

Są różne sposoby na pamięć. Można wziąć  duży słoik i codziennie na małej karteczce zapisywać drobne radości. Można też tak, jak ja to robię - zapisywać je, na blogu.

Parę osób mi kibicuje. Parę osób zachęca abym  na YT pokazywała jak gotuję. Waham się, bo jestem świadoma swojej niewiedzy. Zdaję sobie również sprawę, że gro osób gotuje o wiele lepiej. Daleko nie muszę szukać, wystarczy zatrzymać się w Bobrowni u Joanny.

Trochę późno, ale jest nowy, piąty filmik.  Zapraszam tutaj

Wojtek żartuje, że trasę Górowo - Lidzbark Warmiński znam już na pamięć. Tak, znam tam każdą dziurę. Mijając naszą wioskę myślę o potencjalnych turystach i  szczerze powiem, że jest mi przed nimi wstyd. Stan tych dróg jest fatalny. Nie prowadzę agroturystyki i powinno być wszystko jedno, ale jednak serce boli.