Okiem Graszki

Odkąd prowadzę bloga, a będzie już ładnych parę lat, zawsze starałam się podsumowywać mijający rok. Tym razem tak nie będzie. Nie chcę rozpamiętywać, analizować, dzielić włosa na czworo. Jak to w życiu, było słodko i gorzko. Były łzy i smutek, był też uśmiech i radość.

Codziennie rano, po wypiciu porannej kawy idziemy z Kudełkiem na spacer. Nie mam daleko, wystarczy przejść uliczkę i już jesteśmy na łąkach i polach. Urok mieszkania za miastem :-)

Pojechałam dzisiaj z Franciszką do miasta.  Mając chwilę wolnego zaszłam do sklepu plastycznego, nieopodal weterynarza. Kupiłam blok, ołówki i farby. Nie, nie dla dzieci.  Dla mnie.

Święta to czas wizyt i rewizyt, dlatego zapraszam Was do mojego pokoju. Nie ukrywam, że jestem z niego dumna. Sama go pomalowałam, a jedną ze ścian wytapetowałam.  Dobrze się w nim uczuję, a to jest najważniejsze.  Tylko dwie rzeczy są nowe. Koziołki- prezent od Bogumiła i fotel- prezent od syna. Zapraszam :-)

Kochani, najmłodszy przedstawiciel Naszej rodziny został wytypowany do złożenia Wam życzeń. Spędźcie je tak jak chcecie, a nie tak jak musicie. Wszystkiego dobrego.

Przedwczoraj przed przyjściem gości, siedziałam w moim pokoju i przeglądałam stare zdjęcia. Na jednym Karol w wózku, na innym moi rodzice, jeszcze młodzi, zdrowi i pełni sił. Zaczęłam zastanawiać się kiedy ten czas tak zleciał i czy mając pięćdziesiąt lat nie jest za późno na zaczynanie wszystkiego od nowa, w tym momencie do pokoju wszedł Bogumił z Karolem.

Wiem, że wchodzicie sprawdzając co się u nas dzieje. O kurcze napisałam "u nas" :-) A więc....